Narodowy jak zaczarowany dla Polaków

Drużynowy Puchar Świata, to specjalność żużlowej reprezentacji Polski. Najlepsze zespoły globu tym razem zawitały na Stadion Narodowy w Warszawie. Biało-czerowni może i nie byli faworytem do złota, ale fani znad Wisły liczyli jednak, że Zmarzlik i spółka sięgną po kolejny tytuł.

::news{"type":"see-also","item":"40586"}

Najgroźniejszymi konkurentami byli, pomimo braku Jacka Holdera – Australijczycy oraz Dania. Słabiej na papierze wyglądali jedynie Brytyjczycy, pozbawieni Dana Bewleya. Polacy od początku mieli problemy, a jak z nut jechali zawodnicy z Antypodów. Ci wygrali wszystkie biegi pierwszej serii, mając na koncie już 12 ,,oczek”. Polacy rozpoczeli od dwóch drugich miejsc, ale potem było jeszcze gorzej. Janowski z trudem obronił się przed Flintem, a Zmarzlik okazał się lepszy jedynie od Madsena, przegrywając rywalizację z Fricke oraz Ellisem. Pierwsza seria dała już dużo do myślenia. Polacy byli najzwyczajniej wolni na trasie, a w dodatku nie sprzyjały im pola startowe. Pierwszego indywidualnego zwycięstwa Polska doczekała się dopiero w ósmym biegu, wygranym przez Zmarzlika. Tyle tylko, że za nim przyjechał Kurtz. Australia miała już wówczas 19 ,,oczek”, a Polska tylko 11, wyprzedzając zaledwie o punkt Brytyjczyków. Na końcu nieczekiwanie byli Duńczycy z dorobkiem 8 punktów.

W 12 wyścigu po raz drugi mógł wygrać Zmarzlik i wykorzystać fakt, że z powtórki biegu został wykluczony Doyle po ataku na Wrighta. Indywidualny mistrz świata prowadził dość długo, ale znacznie szybszy był Thomsen, który bez trudu minął Polaka. W tym momencie biało-czerwoni odrobili dwa punkty do Australii, ale wciąż tracili ich sześć do prowadzącego od początku lidera. Sytuacja jednak była taka, że tylko punkt mniej na tym etapie rywalizacji mieli Duńczycy i Brytyjczycy. Trzy drużyny szły więc niemal łeb w łeb.

W 13 biegu fani naszej reprezentacji doczekali się drugiego indywidualnego zwycięstwa za sprawą wprowadzonego z rezerwy Kacpra Woryny, który zostawił za swoimi plecami Thomsena, Fricke'a oraz Flinta. Sytuacja zrobiła się jeszcze ciekawsza, bo straty Polaków zmalały do zaledwie 4 punktów na siedem wyścigów przed końcem. Po chwili jednak wszystko wróciło do normy. Złoto zaczęło uciekać, bo w trzech kolejnych biegach zespół Stanisława Chomskiego dorzucił zaledwie 2 punkty! Strata do Australii wzrosła do 7 punktów, a na drugie miejsce wyszli Duńczycy, mając trzy punkty więcej od obrońców tytułu. W dodatku Polska miała zaledwie dwa punkty więcej od ostatniej Wielkiej Brytanii. Cień szansy na sukces pojawił się jeszcze po triumfie Woryny w 17 biegu, ale w kolejnym Zmarzlik przegrał z Fricke. Te dwa punkty spowodowały jednak, że nasz zespół zrównał się punktowo z Danią. Dwa ostatnie biegi przesądziły jednak, że gospodarze imprezy staną na najniższym stopniu podium, bo mocno eksploatowany Woryna, tym razem nie podołał zadaniu. Australia, która złoto zapewniła sobie już w przedostatnim biegu jechała jednak do końca, a dowodem tego była twarda, zwycięska walka Doyle'a w 20 biegu, pieczętująca całkiem zasłużony triumf Kangurów.

Wynik Polski jest na pewno rozczarowaniem, ale czy wielkim zaskoczeniem? Chyba jednak nie. Stadion Narodowy jest torem jednodniowym i bardziej przypomina geometrią tory brytyjskie. Ci, którzy są z nimi bardziej obyci radzili sobie tam zdecydowanie lepiej. Tor w Warszawie pozostaje więc dla Polaków wciąż sporą zagadką. W stolicy wciąż nie zagrano Mazurka Dąbrowskiego.

-Przegrywałem starty. W najbliższym czasie spróbujemy znaleźć odpowiedź, dlaczego tak się działo. Ten tor dalej jest dla mnie tajemnicą. Czułem się bardzo wolny, a przez to wybierałem złe ścieżki. To wszystko jest ze sobą powiązane. Ja nie czułem szybkości w motocyklu, przez to musiałem więcej kombinować, a przez to jechałem gorzej – przyznał ze szczerością Bartosz Zmarzlik.

-Nie trafiliśmy z przełożeniami od początku. Byliśmy wolni na starcie i dystansie. Motocykle nie rozpędzały się tak jak chcieliśmy. Robiliśmy zmiany, ale to nic nie dawało. Mam wrażenie, że rywale nam odjeżdżali. Niestety byli dzisiaj dużo szybsi – powiedział z kolei Maciej Janowski.

Wyniki finału DPŚ – Warszawa

1. Australia – 38; Ryan Douglas - 10 (3,3,3,0,1), Brady Kurtz - 11 (3,2,1,3,2), Jason Doyle - 10 (3,2,w,2,3), Max Fricke - 7 (3,0,0,1,3), Rohan Tungate – ns

2. Dania – 30; Mikkel Michelsen - 12 (2,3,2,3,2,w), Leon Madsen - 5 (0,1,0,2,2), Michael Jepsen Jensen - 5 (0,-,2,3,0), Anders Thomsen - 8 (0,-,3,2,3), Frederik Jakobsen - 0 (0)

3. Polska – 29; Bartosz Zmarzlik - 11 (1,3,2,2,1,2), Maciej Janowski - 2 (1,1,-,-,-), Dominik Kubera - 2 (2,0,-,-,-), Patryk Dudek - 5 (2,1,1,1,-), Kacper Woryna - 9 (1,3,w,3,1,1)

4. Wielka Brytania – 23; Robert Lambert - 14 (1,3,2,3,3,2), Charles Wright - 5 (1,2,1,1,0), Adam Ellis - 3 (2,0,0,0,1), Leon Flint - 1 (0,1,-,0,0), Tom Brennan - ns